Sindrom nemirnih nogu

Sindrom nemirnih nogu
Sindrom nemirnih nogu
Sindrom nemirnih nogu
Sindrom nemirnih nogu

Sindrom nemirnih nogu opisan je prvi put prije 300 godina, a u medicinskoj prošlosti ga je prije 60 godina opisao dr. Karl Axel Ekbom, švedski neurolog .

Sindrom je okarakterisan neizdrživim nagonom za pokretanjem ekstremiteta i motoričkim nemirom i može uzrokovati nesanicu. Pojavljuje se u mirovanju i uveče u krevetu. Prisutan je u 5-15% populacije.

Sindrom nemirnih nogu može se javiti u trudnoći, zatim kao posljedica manjka gvožđa ili oštećenja bubrežne funkcije. U tim slučajevima se radi o sekundarnom sindromu nemirnih nogu.

Liječenje sindroma nemirnih nogu je simptomatsko. Prije uvođenja terapije potrebno je uzeti u obzir godište bolesnika, a zatim težinu i frekvenciju simptoma. Terapija se počinje najmanjom potrebnom dozom, obično prije spavanja, a doza se prilagođava kliničkoj slici bolesnika.

Agonisti dopamina smatraju se terapijom prvog izbora. Uzimaju se u jednoj dozi prije spavanja koja se kroz nekoliko dana postupno titrira. Djelotvornost agonista dopamina uočava se vrlo brzo, a ostaje održana i do godinu dana nakon početka liječenja. U težim oblicima bolesti daju se još levodopa i neki antiepileptici, a u najtežim slučajevima i opioidi.

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*


Ova web-stranica koristi Akismet za zaštitu protiv spama. Saznajte kako se obrađuju podaci komentara.