Virusi hepatitisa često se prenose oralnim putem - Zdravlje, medicina, lijecenje, zdravstveni portal
Hepatitis

Virusi hepatitisa često se prenose oralnim putem

Jetra je, poslije kože, najveći organ u ljudskom tijelu. Smještena je u trbušnoj šupljini, s desne strane, neposredno ispod rebarnog luka. To je mekan, smeđecrveni organ klinastog oblika, obložen čvrstom, neelastičnom opnom. Teška je oko 1.500 grama. Bogato je prokrvljena.

U jetri se odvijaju mnogobrojni fiziološki procesi: metabolizam bjelančevina, masti i ugljikohidrata, stvara žuč (oko 800 do 1.000 ml dnevno) i vrlo važne sastojke fibrinogen, protrombin i druge koji učestvuju u procesu koagulacije krvi, deponiraju se vitamini, željezo i glikogen, vrši razgradnja toksičnih materija i niz drugih funkcija. Zato se ona i naziva „centralnim laboratorijem organizma”. Ima veliki potencijal regeneracije.

Krv i sekret

Od brojnih bolesti koje napadaju ovaj organ, sa stomatološkog aspekta, najznačajniji su virusni hepatitis i ciroza jetre.

Virusni hepatitis je u narodu poznat kao zarazna žutica. Postoji više tipova virusa koji izazivaju ovo oboljenje (A, B, C, D i E). lako pripadaju različitim grupama, zajednička im je osobina da napadaju jetru. Putevi infekcije su putem usne šupljine (virusi A i E) i parenteralno putem zagađene krvi, sekreta i ekskreta (virusi B, C i D). Katkad, put infekcije ostaje nepoznat.

U stomatološkoj praksi od posebne su važnosti virusni hepatitis B i virusni hepatitis C.

Virus hepatitisa B (otkriven 1965. godine) veoma je zarazno oboljenje, lako je pronađen u svim tjelesnim tečnostima čovjeka, jedino su krv, pljuvačka, sperma i vaginalni sekret dokazano infektivni. Bolest se prenosi  putem  krvi (posebna opasnost su-moguće neste-rilne injekcione igle, šprice i dr.), zatim spolnim putem, putem inficirane majke na   dijete i rjeđe na drugi način.

Ovaj virus je vrlo otporan (preživljava 7 i više dana), što stvara mogućnost zaraze i indirektnim kontaktom s inficiranimranim predmetima (brijač, četkica za zube, pribor za nokte). Simptomi bolesti su: mučnina, po­vraćanje, gubitak apetita, žutica, umor, bolovi u stomaku. Većina bolesni­ka se nakon te­rapije potpuno oporavi i postaje negativna na vi­rus B za 3-4 mje­seca. U nekim slučaje­vima razvija se hronični ak­tivni hepatitis s mogućim opasnim ishodom – cirozom jetre i karcinomom.

Prevencija hepatitisa B uspješno se provodi efikas­nom vakcinom koja se daje osobama visokog rizika, gdje spadaju stomatolozi i oso­blje koje radi u stomato­loškoj praksi, kao i dru­gi zdravstveni radnici.

Blagi simptomi

Pretpostavlja se da je više od 170 miliona ljudi širom svijeta inicirano hepa­titisom C. Virus hepatitisa C (otkriven 1989. godine) prenosi se zaraženom krvlju (i ovdje su, također, opasnost nesterilne injekcione igle, šprica i dr.). Virus putem krvi dospijeva u jetru, gdje se vezuje za njene ćelije. Simptoma, često, gotovo i da nema („tihi ubica”), a i ako su prisutni, obično su blagi i nespecifični.

Čak i žutica, najkarakteris-tičniji znak bolesti, prisutna je samo kod petine oboljelih.

Bolest u visokom procentu (oko 50%) prelazi u hro-ničnu upalu, iz kojeg se razvija ciroza ili karcinom jetre. Terapija hepatitisa C provodi se kombinacijom lijekova, mada su stalno u toku Ispitivanja čiji je cilj otkrivanje efikasnijih načina liječenja. Za sada ne postoji vakcina protiv virusa hepatitisa C.

Oba virusa (B i C) mogu ostaviti teške posljedice na jetri. Znatno su teže one virusa hepatitis C za koji se smatra da od svih virusa dovodi do najtežeg propadanja jetre i razloga za njenu transplantaciju.

Laboratorijske pretrage

Prije svake, pa i najmanje „krvave intervencije”, kod pacijenta se moraju laboratorijski provjeriti faktori koji utječu na normalni proces hemostaze (zaustavljanje krvarenja) – protrombinsko vrijeme, najbolje INR test. Također je neophodno imati i nalaz vremena kr varenja.

Ako su ovi parametri u uobičajenim graničnim vrijednostima, intervencija se može provesti bez neke posebne pripreme. Međutim, svi sumnjivi laboratorijski nalazi moraju biti korigirani uz konsultaciju i tretman nadležnog Ijekara.

U stomatološkoj praksi

Osobe oboljele od virus-nog hepatitisa B i C pripadaju kategoriji teških bolesnika, samim tim i grupi rizičnih pacijenata u stomatologiji.

Stomatolog je u izvjesnim slučajevima u prilici da može posumnjati da pred sobom ima pacijenta oboljelog od virusnog hepatitisa, na šta ga upućuju simptomi: žuta sluznica usta, posebno nepca i predjela ispod jezika, česta krvarenja iz oralne slu-zokože i desni kao i žute sklere (bionjače).

Za stomatološku, posebnu oralno-hiruršku praksu, vrlo je značajno da su osobe s ovom vrstom oboljenja sklone upornom i dugotrajnom krvarepju, netolerantne na određene lijekove i mogući nosioci virusnih infekcija.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>