Puerperalni endometritis


Puerperalni endometritis je oboljenje endometrijuma koje se relativno često javlja posle porođaja ili posle abortusa. Nastajanje ovog oboljenja predisponiraju zadržavanje komadića posteljičnog tkiva u materici, česti unutrašnji pregledi u toku porođaja i dovršavanje porođaja akušerskim operacijama. Upalam zahvaćen i oštećen endometrijum uterusa je rastresen sa infiltracijom polimorfonuklearima i plazmaćelijama. Uskoro, ako se infekcija ne širi na okolinu, nastaje demarkacija obolelog površnog sloja endometrijuma od dobijenih slojeva i njegova postepena deskvamacija, praćena obnavljanjem sluzokože. Endometritis u puerperijumu retko je izolovano oboljenje, jer zapaljiv proces manje ili vise, pored endometrijuma, zahvata i mišićni sloj uterusa. Glavni simptomi puerperalnog endometritisa su: znatno usporena involucija uterusa i povišena temperatura babinjare. Pri tome je usporena involucija uterusa praćena sukrvičastim, obilnim lohijama, koje mogu imati neprijatan miris, a povišenoj temperaturi babinjare može se ponekad u kliničkoj slici pridružiti jeza i drhtavica, uz malaksalost i poremećaj opšteg stanja. U lečenju se daju antibiotici i sulfonamidi zajedno sa uterotonicima, koji ubrzavaju involuciju uterusa, pomažu demarkaciju zdravog od bolesnog endometrijuma a time i njegovu regeneraciju. Pored ovoga, bolesnica, koja ne napušta postelju, treba izvjesno vrijeme, dok je u akutnoj fazi bolesti, da na predelu donjeg dijela trbuha drži kesu s ledom. Samo retko, naročito ako je ustanovljeno da se u materici nalazi zaostalo posteljično tkivo, može da bude indikovana terapijska kiretaža, koju treba izvršiti veoma obazrivo, kako zbog opasnosti od propagacije infekcije tako i zbog mogućnosti proboja materičhog zida koji je u to vreme promenjen i vrlo neotporan. Prije i posle kiretaže babinjari treba davati značajne doze antibiotika širokog spektra, ili one koji su osetljivi na uzročnike.

Puerperalni parametritis
Puerperalni parametritis je mnogo teži oblik puerperalne infekcije od endometritisa. Tokom trudnoće umnoženo rastresito vezivno tkivo parametrijuma može u babmjama da bude napadnuto infekcijom, koja se sa grlića širi limfnim putem. Na taj način parametrija postaju sedište hiperemije, serozne eksudacije i ćelijske infiltracije. Tako stvoren infiltrat polazi od grlića, lepezasto se pruža upolje i dopire sve do kailičnih kostiju. Ponekad je infiltrat toliko veliki da ne samo što onemogućava pokretljivost uterusa već matericu u potpunosti obuhvata, tako da se ona ne može diferencirati u stvorenom, bolnom infiltratu koji ispunjava ćelu malu karlicu. Ako se infiltrat u toku lečenja ne povuče i ne iščezne, može da kolikvira i da se u njemu stvori apsces. Pri ginekološkom pregledu babinjara sa parametritisom, oko uterusa i u parametri jalnom tkivu, a naročito u predelu zadnjih parametrija, opipava se čvrsta rezistencija koja se u vidu lepeze pruža od grlića do karličnih kostiju na kojima počiva široka baza infiltrata. Parametrija su spontano bolna i na dodir veoma osetljiva. Infiltrat stvoren u njima pod dejstvom energično sprovedene terapije može da iščezne ili, pak, može da dođe do gnojenja i apscediranja. U tom slučaju gnoj nastoji da pronađe mjesto najmanjeg otpora i da se stvaranjem fistula odstrani iz organizma. To se spontano dešava kroz zid rektuma ili vagine, a znatno rjeđe kroz bcšiku ili preko preponskog predela. Samo izvanredno retko stvoreni apsces može da prodre prema trbušnoj duplji i da izazove dalju propagaciju infekcije.
Simptomi pucrperalnog parametritisa su, pored povišene temperature i bolova u donjem delu trbuha, povremena jeza i drhtavica, poremećeno opšte stanje bolesnice i velika osetljivost na dodir i pritisak u toku ginekološkog pregleda. Materica sporo involuiše, a oko nje se nalazi manje ili više proširen bolan infiltrat koji često onemo
gućava propipavanje i pokretljivost uterusa. Ukoliko se u parametri]ama stvara apsces, pri pregledu se zapazi kod zadnjeg parametritisa iza uterusa, a kod bočnog sa strane, ispupčenje vaginalnog zida sa znacima kolikvacije. Broj leukocita u perifernoj krvi je znatno povećan, a sedimentacija eritrocita ubrzana.
Terapija kod puerperalnog parametritisa sprovodi se u bolničkim uslovima davanjem antibiotika i sulfonamida. Bolesnica, koja leži u postelji, drži kesu s ledom na donjem delu trbuha. Rano započeta i energično sprovedena terapija obično dovodi do potpunog i brzog izlečenja. Ako nastane razmekšavanje infiltrata i stvaranje apscesa u parametrijama, operativnim zahvatom, tj. otvaranjem apscesa i drenažom kroz vaginu ili drugo podesno mjesto, uz davanje antibiotika, postiže se brzo izlečenje. Sniženje broja leukocita i usporenje sedimentacije eritrocita potvrđuju uspešnost terapije.
Puerperalni adneksitis
Puerperalni adneksitis nije retko oboljenje i javlja se naročito često posle abortusa. Posle porođaja je znatno redi, i obično je posljedica komplikovanih, instrumentalno dovršenih porođaja. Izaziva znatan poremećaj opšteg stanja, koji se ispoljava visokom temperaturom, bolovima u donjem delu trbuha, osetljivoŠću pri pregledu, povećanjem broja leukocita i ubrzanjem sedimentacije eritrocita. Bolesnica je malaksala i ne ustaje iz postelje. Često je usporena i involucija uterusa. Lečenje se sastoji u davanju antibiotika i sulfonamida, ležanju i stavljanju kese sa ledom na predeo adneksa i donjeg dijela trbuha. Pravilno i energično sprovedena terapija dovodi do smirenja procesa i potpunog izlecenjei, što potvrđuje i sniženje sedimentacije eritrocita. Nepravilno i nedovoljno lečen puerpcralni adneksitis može se samo smiriti i preći u hronicni oblik sa svim mogućim posledicama.

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*


Ova web-stranica koristi Akismet za zaštitu protiv spama. Saznajte kako se obrađuju podaci komentara.